pen
شنبه 1 ارديبهشت 1397

گردشگری دست مایه رونق اقتصادی و گفتگوی اقوام است


گردشگری دست مایه رونق اقتصادی و گفتگوی اقوام است

خیلی وقت است که  فیگورهای محیط زیستی در صنایع مختلف رواج یافته و بسیاری از مسئولین در این عرصه به خود می بالند که چنین کرده اند و چنان خواهند کرد، اما واقعیت چیست؟ وضعیت آلودگی های صنعتی و تخریب زیستگاهها خط بطلان بر تمام این ادعاهاست. مشکلات محیط زیستی کشور ما تنها  با تصفیه فاضلاب خروجی و یا گازسوز کردن خودروها حل نشده و نخواهد شد. درد بزرگ، فقط از سم و کود شیمیایی مصرفی مفرط در عرصه کشاورزی نیست . تصمیم گیریهای به واقع غلط  و غیرکارشناسانه (و شاید هم کارشناسانه برای دلالان!)  - از سد سازیها و پتروشیمی ها تا واردات کود و سمهای غیر استاندارد – است  که توانسته در اندک مدت صدمات جبران ناپذیر بر پیکر نیمه جان محیط زیست ایران وارد کند. یک تصمیم نادرست در سطوح کلان مدیریتی بیش از رفتار روزانه هزاران هموطن تأثیرات منفی محیط زیستی دارد. فرهنگ ایران از گذشته تا حال بالذاته دوستدار محیط زیست بوده و در آیین ها و فرهنگهای قومی گوناگون بسیار برای محیط زیست اهمیت و احترام قائل بده اند. به همین دلیل هم طبیعت ایران با وجود اینکه ساکنان  محلی زیادی را طی هزاران سال در خود جای داده بود،  هرگز چنین رنجور نبوده که در طی سالهای اخیر با اهداف توسعه ای ضربه خورده است. جوامع محلی خود به خوبی رفتارهای محیط زیستی و برداشت پایدار از منابع طبیعی را می شناسند و چنانچه اجبارهایی چون فقر مفرط از دوششان برداشته شود، رفتارهای مخرب را تا حدود بسیار زیادی تغییر خواهند داد .
اما فقرزدایی درمناطق محروم نباید دست آویزی برای تخریب محیط زیست به دلیل توسعه صنعتی باشد. صنایع دوستدار محیط زیست و هدایت شده و یا به اصطلاح عمومی صنایع سبز (البته از نوع واقعاً سبز) نه تنها گام بلندی در راه ایجاد معیشت های پایدار برای جوامع محلی هستد بلکه  کمترین صدمات را بر محیط زیست وارد خواهند کرد. انگار هنوز باور نکرده ایم که "صنعت" فقط کارخانه و کارگاه  نیست؛ صنعت "گردشگری" از سودآورترین و در عین حال سبزترین صنایع پیشرو در دنیاست که به حق ایران زیبا دارای پتانسیل های بی بدیلی در این زمینه است. "گردشگری" یک صنعت پرسود برای جامعه محلی است و می تواند گردشگران حرفه ای از سراسر جهان را به سوی این مرزو بوم جذب نماید. 
با تقویت صنعت گردشگری روز به روز نیاز ما به ساختن جاده های عریض و طویل در دل طبیعت بکر و محل زندگی جانوران وحشی کم خواهد شد.
با تقویت صنعت گردشگری بازار محصولات و صنایع دستی محلی رونق خواهند یافت.
با تقویت صنعت گردشگری نه تنها حفاظت از محیط زیست را موضوعی "هزینه بردار"، " ضد توسعه" و "بی فایده" نخواهیم دانست، بلکه آن را "پولساز"، "توسعه ای" و "ارزشمند" خواهیم یافت.

منتها  از آنجایی که فرهنگ طبیعت گردی در کشور ما هنوز جانیفتاده بعضاً شاهد تخریب طبیعت توسط گردشگران داخلی و  غیرحرفه ای هستیم که  صد البته با آموزش و اطلاع رسانی در این زمینه مشکلات آن نیز حل خواهد شد. تقویت صنعت گردشگری در ایران با هزاران جاذبه توریستی و اکوتوریستی نیاز به عزم ملی و همه جانبه دارد. خوشبختانه این اتفاق تا حدودی در عرصه مدیریت کلان کشور افتاده است و برگزاری همایش "گردشگری و اکوتوریسم آبی" توسط سازمان محیط زیست نشان از توجه به همسویی گردشگری با اهداف محیط زیستی است. منتها خارج از تصمیمات دولتی، این خود گردشگران هستند که عرصه های گردشی را رونق می بخشند. طبیعت گردی نباید صرفا ً در "بستن کوله پشتی ها" ، "راه افتادن در دل طبیعت" و یا "چادر زدن در کنار رودخانه" خلاصه شود. گردشگر طبیعت نسبت به جامعه محلی -که فضای طبیعت گردی برای او "محل زندگی و امرار معاش" است -  مسئول است. یک گردشگر طبیعت می تواند با :
 تغذیه از غذاها و فرآورده های محلی
 سکونت در خانه های محلی
 خرید سوغات و یادبود از صنایع دستی منطقه
 برقراری ارتباط کلامی و دستانه با جامعه محلی
 پرهیز از رفتارهای غیرمسئولانه
نه تنها به رونق اقتصادی منطقه کمک نماید بلکه حس همبستگی و رفاقت را در بین اقوام تقویت نماید.
خوب است که قبل از ورود به هر منطقه اطلاعات اقلیمی، تنوع زیستی و فرهنگی آنجا را مطالعه کنیم که آگاهی از خصوصیات اکولوژیکی و فرهنگی یک منطقه قطعاً ما را در بروز رفتارهای درست و دوستدار طبیعت یاری خواهد نمود. امروزه که دست یافتن به هر نوع اطلاعات موثقی بیش از چند دقیقه وقت و بیش از چند کلیک انرژی نیاز ندارد، ناآگاهی ها و البته رفتارهای غیرمسئولانه از بی توجهی های خودمان ناشی می شود. 
یادمان باشد طبیعت، دوستان خود را دوست دارد وبا دشمنان خود خشم خواهد می گیرد!
نگارنده: شاهد شعاعی


گردشگری دست مایه رونق اقتصادی و گفتگوی اقوام است #1


تاریخ : 11 مهر 1392 | 2553 بازدید