pen
سه شنبه 24 مهر 1397

"تولید ثروت از سفره"- متن مصاحبه با روزنامه گسترش صنعت، معدن، تجارت (صمت ) با مدیر عامل مهرگان پرتوپژوه


صبا رضایی - گروه تجارت: یکی از نشانه‌های تمدن در ایران باستان« پخت و پز» بوده است. بر اساس تاریخ باستانی ایران یکی از نخستین کشورهایی بوده که آشپزی در آن رواج یافته است. «گردشگری غذایی» یکی از حوزه‌های پرطرفدار گردشگری است که دارای انواع مختلفی است.

به طور کلی گردشگری غذایی به معنای جست‌وجوی غذاها و نوشیدنی‌های خاص و لذت بردن از آنها در مناطق دور یا نزدیک است. غذاهای محلی جزو میراث ناملموس، فرهنگ و سنت‌های هر منطقه به شمار می‌روند که بسیاری از آنها در ایران در حال فراموشی هستند. چراکه در استان‌های مختلف کشور با وجود تنوع غذاهای محلی در مناطق مختلف کشور، رستوران‌های کشور تنها به ارائه منوی یکسانی از انواع کباب‌ها و یا فست فودها می‌پردازند. با این همه گردشگری غذایی ایران مورد توجه سازمان‌های جهانی مانند یونسکو قرار گرفته به طوری که رشت، به عنوان شهر خلاق غذا در این سازمان به ثبت جهانی رسیده است.

http://www.smtnews.ir/trade/tourism/20522-%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF-%D8%AB%D8%B1%D9%88%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%87.html

غذاهای محلی، میراث ناملموس
به عقیده کارشناسان گردشگری غذایی، ارائه غذاهای محلی در هر استانی می‌تواند به معرفی فرهنگ آن منطقه پرداخته و به درآمدزایی و اشتغالزایی برای مردم آن منجر شود.
شروان شعاعی، کارشناس گردشگری به صمت می‌گوید: خوراک و لذت بردن از غذا یکی از پایه‌ها و جنبه‌های اصلی گردشگری و سفر به شمار می‌رود. به طور کلی یکی از لذت‌های سفر خوراکی‌های مقصد است. او می‌افزاید: نواحی که دارای فرهنگ غذایی خاصی هستند می‌توانند از این امر در توسعه گردشگری خود استفاده کنند. برخی از گردشگران به طور کلی به دلیل لذت بردن از خوراکی‌ها به سفر می‌روند. این امر در کشور ما جا نیفتاده است به این دلیل که به هر منطقه و هر استانی از کشور که سفر کنید رستوران‌ها فست‌فود، چلوکباب، کباب کوبیده و یا جوجه کباب سرو می‌کنند و هیچ غذای سنتی در این رستوران‌ها یافت نمی‌شود. شعاعی عنوان می‌کند: زمانی که عرضه و تقاضای درستی وجود نداشته باشد، خوراکی‌های بومی از بین رفته و یا به درستی شناخته نمی‌شوند. در حالی که غذاهای سنتی به ویژه برای جامعه محلی می‌توانند درآمدزایی مناسبی داشته باشند. افراد محلی می‌توانند با پخت غذاهای محلی به گسترش فرهنگ محلی خود و همچنین اشتغالزایی و درآمدزایی بپردازند و نوع جدیدی از لذت را به گردشگران بچشانند. همچنین می‌توانند گردشگران را ترغیب به سفر به محله و منطقه خود کنند. او اضافه می‌کند: در حوزه میراث ناملموس وظیفه‌ای برای حفظ و احیای آنها وجود دارد که برعهده یکایک ماست و نباید فعالان گردشگری تنها به فکر سود کردن و درآمدزایی باشند. خوراک‌های محلی از میراث ناملموس مهم هر منطقه‌ای به شمار می‌روند. شعاعی عنوان می‌کند: تمامی استان‌های کشور قابلیت توسعه و جهانی شدن در حوزه گردشگری غذایی را دارا هستند. جامعه محلی و رستوران‌ها باید برای احیا، پخت و سرو غذاهای محلی به گردشگران تلاش کنند. تشکل‌های مردم‌نهاد در گردشگری در کنار هتلداران، رستوران‌داران و جامه محلی باید نسخه‌ای برای هر استان بپیچند. به عنوان نمونه فهرستی از غذاها تهیه کنند. مثلا همایش خوراک برگزار و غذاهای محلی را معرفی کنند. او در ادامه می‌گوید: گردشگری غذایی دارای تنوع است و همچنین یک مجموعه است و باید زیرساخت‌های مناسب آن ایجاد شوند. بخش دولتی، سمن‌ها، جامعه محلی و بخش خصوصی باید در کنار یکدیگر در احیا و توسعه غذاهای محلی و رونق گردشگری غذایی تلاش کنند.


آشپزان نوآور رشت
استان گیلان دارای تنوع غذایی وسیعی است و بی‌دلیل نبوده که مرکز این استان به عنوان شهر خلاق غذا به ثبت رسیده است چراکه ۱۳۰ نوع غذای محلی با تنوع در طعم و مواد اولیه به راستی نشانگر خلاقیت مردم رشت در پخت و پز است. سیامک ارض پیما، رییس انجمن صنفی راهنمایان گردشگری استان گیلان به می‌گوید: شهر رشت به عنوان شهر خلاق در حوزه خوراک شناسی در یونسکو ثبت شده است. به طور کلی استان گیلان دارای خوراکی‌های بسیار متنوعی است و حداقل ۱۷۰ نوع غذا، پیش‌غذا، دسر و خوراکی دارد. او می‌افزاید: یکی از ویژگی‌های غذایی استان گیلان آن است که بیشتر غذاهای آن از مواد طبیعی و ارگانیک تهیه می‌شود به طوری که بدون استفاده از گوشت می‌توان ۳۰ نوع غذا در استان گیلان طبخ کرد. ارض‌پیما عنوان می‌کند: همچنین استان گیلان دارای شیرینی‌جات، دسرها و ترشی‌های بسیار متنوعی است که نوآوری در آنها بسیار مورد توجه جهان قرار گرفته است. در دسترس بودن و سالم و ارگانیک بودن مواد اولیه غذاهای استان گیلان نیز از ویژگی‌های مثبت این غذاها به شمار می‌روند. او اضافه می‌کند: در رستوران‌های استان گیلان غذاهای سنتی و اصیل این استان به هیچ عنوان سرو نمی‌شوند و بیشتر آنها به آشپزخانه‌های رومی و چینی تبدیل شده و یا فست‌فود و کباب ارائه می‌دهند. ارض‌پیما اظهار می‌کند: اکنون با توجه به اینکه رشت به عنوان شهر خلاق در حوزه خوراکی‌ها معرفی شده است اقداماتی در حال انجام است تا رستوران‌ها با سرو غذاهای محلی از مهمانان خود پذیرایی کنند. حتی کافی‌شاپ‌ها و رستوران‌ها موظف شده‌اند از چای اصیل گیلان استفاده کنند و چای کیسه‌ای و خارجی به مشتریان ندهند. او در ادامه می‌گوید: می‌توان تورهای آموزش غذاهای گیلانی در استان گیلان و رشت برگزار کرد و به معرفی غذاهای این استان پرداخت. همچنین به منظور احیای غذاهای محلی روستاهای استان گیلان که در حال فراموشی هستند باید برنامه‌ریزی شود و دولت باید از این میراث ناملموس حمایت کند. ارض‌پیما عنوان می‌کند: مردم مناطق دیگر و نسل جدید اطلاعات کافی درباره غذاهای سنتی استان گیلان ندارند و باید این غذاها به آنها معرفی شوند. باید با برگزاری تورها و دوره‌های آموزشی اقدام به حفظ و نگهداری از این غذاها کرد چراکه گردشگری غذایی در استان گیلان می‌تواند درآمدزایی کرده و اشتغالزایی به همراه داشته باشد. او می‌افزاید: به طور کلی توسعه گردشگری غذایی در استان گیلان نیاز به برنامه‌ریزی‌های بلندمدت و اقدامات جدی دارد. تنها با ثبت این حوزه در یونسکو گردشگری غذایی استان گیلان رونق نخواهد یافت. گردشگری غذایی در استان گیلان می‌تواند به خوبی گردشگران خارجی را نیز جذب کند. باید بازارهای هدف شناسایی شده و روی ظرفیت‌های این حوزه سرمایه‌گذاری شود.


در پایان
بسیاری رشت را پاریس کشور می‌دانند. به نظر می‌رسد علاوه بر مناطق طبیعی، آشپزهای رشتی نیز بی‌شباهت به آشپزان پاریسی نبوده و در کار خود سرآمد هستند اما غذاهای متنوع و گوناگون تنها در رشت وجود ندارد و در مناطق مختلف و محله‌های گوناگون کشور نیز مشاهده می‌شود. مشکل آنجاست که از مردم گرفته تا نهادهای دولتی توجه لازم را به آن نداشته و برنامه‌ریزی و حمایت‌های لازم برای رونق و احیای غذاهای محلی، این میراث ناملموس مناطق مختلف کشور انجام نشده است.


"تولید ثروت از سفره"- متن مصاحبه با روزنامه گسترش صنعت، معدن، تجارت (صمت ) با مدیر عامل مهرگان پرتوپژوه #1


تاریخ : 20 خرداد 1395 | 1537 بازدید