pen
شنبه 31 شهريور 1397

توچال؛ میدان طبقه آخر


جمعه 28 مهر 1396
یک روز زیبای پاییزی و حال و هوای کوهستانهای تهران...
تصمیم گرفتیم برای اینکه تهران هم برای طبیعت دوستان و کوهنوردان معنایی بیشتر از آلودگی و ترافیک و شلوغی پیدا کند، مهمانان کردستانی را به قله توچال ببریم! هرچند هوای این روزهای تهران - مثل روزهای مشابه در سالهای اخیر- پر از گرد و غبار است و جاذبه های کوهستانی آن ابهام آلود شده، اما نوید هوای پاک ، آبی آسمان و سکوت آرامش بخش را در قله توچال به مهمانانمان دادیم و در دل هم امید داشتیم که در مقابل زاگرس کردستان کم نیاوریم!
رفتیم و رفتیم و صعود کردیم. الحق که وعده هایمان نزدیک به محقق شدن بودند اگر....
با صدای موتور سیکلتهای قهل پیما در جایمان میخکوب نمشدیم!
در کمتر از چند ثانیه سکوت ، آرامش و هوای پاک کوهستان با حضور 10 موتور کراس کوهنورد در هم شکست و هر کس برای حفظ امنیت جان خود از راه کنار کشید.
ما ماندیم و خجالت از مهمانانی که قرار بود الگویی از حفاظت کوهستان را با خود سوغات ببرند.
و این سوال که آیا از پایین تا بالای این کوه هیچ ممانعتی برای موتورسواری و ورود این مولدهای آلودگی در محیط پاک کوهستان وجود نداشه است؟
آیا حتی یک قله هم نباید از گزند موتورها و موتورسوارها در امان باشد؟
آیا از پس در آموزش اصول ایمنی در کوهستان، "حفظ ایمنی در برابر موتورسواران" هم باید مد نظر قرار گیرد؟
 حاشا که دیگر حتی نقطه اوج کوهستان های تهران هم جایی برای آرام گرفتن ندارد.

**********

واقعیت این است که اگر در کشور ما هم اندکی به مقوله ارزشگذاری منابع و  تعیین ظرفیت مناطق طبیعی توجه شده و حتی به صورت نمادین، با اعداد و ارقام ریالی تخمین زده می شدند، آنوقت حفاظت منابع کوهستانی کمی بیشتر معنا پیدا میکرد . کوهستانها در هر منطقه ای از جهان، یکی از مهمترین جاذبه ها برای رونق اقتصادی صنعت گردشگری محسوب می شوند و همین یک ارزش جهانی هم کافی است تا انگیزه لازم را برای حفاظت از آنها برانگیزد.

  باید توجه داشته باشیم که بهره برداری مخرب و ناپایدار از منابع طبیعی به هر شکلی، مایه هدر رفت منابع اقتصادی کشور می شود که جبران آن اگر نه غیر ممکن اما بسیار بسیار سخت خواهد بود. برای جلوگیری از اینگونه بهره برداریهای ناپایدار چاره ای نیست جز جلب مشارکت عمومی در ابعاد و جنبه های مختلف. مادامی که عموم مردم و بهره برداران کلان مجبور به پرداخت بهای بهره برداری از منابع طبیعی بوده و یا قانوناً ملزم به جبران خسارات وارده باشند، قطعا در رفتارخود با طبیعت - حداقل برای حفظ منافع اقتصادی - تجدید نظرخواهند نمود.

  ارزشگذاری اقتصادی و تعیین ظرفیت بهره برداری منابع طبیعی را جدی بگیریم.


توچال؛ میدان طبقه آخر #1


تاریخ : 29 مهر 1396 | 340 بازدید